ရုပ္ေသးရုပ္

ကတတ္လို.လည္း ဂုဏ္မယူပါဘူး
မကတတ္လို.လည္း ဂုဏ္မယူပါဘူး
ျပႆနာက ကတာ မက တာနဲ့ မဆိုင္ဘူး
ျပႆနာအစစ္က ႀကိဳးမွာရိွေနတာ။

လက္ႀကိဳးလွဳပ္ရင္လက္ေျမာက္
ေျခႀကိဳးလွဳပ္ရင္ ေျခေျမာက္
ဘ၀အစစ္က ဘယ္မွာလဲ။

ကိုယ့္စိတ္နဲ့ကို.ကိုယ္သာဆို
ခ်ိဳမိုင္မိုင္ ျဖစ္ပါေစ
ကပစ္လိုက္မယ္။ ။

သကၠမိုးညိဳ၏ လက္ေရြးစင္ အခ်စ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

အခ်စ္ဆိုတာ ထင္သေလာက္လည္းအေရးမပါပါဘူး
ခင္ဗ်ားတို.အတြက္ ခါးမယ့္ေဆး
သၾကားေလးေတာင္ မအုပ္ပဲေကၽြးလိုက္တယ္။

အစကေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ မရိွမျဖစ္ အရာပဲ
ပိုၿပီး အဆင့္ျမင့္လိုက္မွ
ဇိမ္ခံပစၥည္းျဖစ္သြားတယ္။

၀တၱဳေတြက အခ်စ္အေၾကာင္းပါမွ ဖတ္ေကာင္းတယ္
ေရေမႊးပုလင္းလည္း ဆိုင္ဆိုင္မဆိုင္ဆိုင္ အခ်စ္နာမည္တတ္တယ္
ေဖေဖၚ၀ါရီ၁၄လည္း အခ်စ္နာမည္တတ္မွလူစည္တယ္
ဘာမွမဟုတ္ဘူး
လူေတြက အခ်စ္ကို အရသာခံခ်င္ေနတာ။

ထိခိုက္၀မ္းနည္းဖြယ္ရာေတြ လူတိုင္းမွာရိွတာေပါ့
ဒါကို တသသ လုပ္ေနရင္ေတာ့ ႀကီးထြားလာမွာပဲ
ဒီလိုပဲ ျဖတ္သန္းေနၾကတာပါပဲ
ငါ့က်မွျဖစ္ရေလျခင္း လို.ေတြးရင္ေတာ့
အဲဒါကိုယ့္ကိုကိုယ္ သနားတတ္တဲ့ေရာဂါပဲ။

ေပါေတာေတာရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို
အိပ္ယာႀကီးေပၚတက္မ်က္ရည္က်ေနတာက
ဇိမ္ခံေနတာပဲ
အခ်စ္ကိုခုတံုးလုပ္ၿပီး
လူအသနားခံခ်င္စိတ္ေမြး
ကိုယ့္အပ်င္းကိုအားေပးေနတာ။

အစြန္းမေရာက္ဖို.ေျပာေနတာ
ဦးေနွာက္သမားေတြက
အခ်စ္ကိုေလွကားတစ္စင္းလိုၾကည့္တယ္
သူ.ကိုသံုး၊အေပၚဘယ္လိုတက္ရမလဲ ရွာတယ္
ႏွလံုးသား သမားေတြက
အခ်စ္ကို ဆိုဖာလိုသံုးတယ္
အားအားရိွ အဲဒီေပၚတက္ေခြေနၾကတယ္။

ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ေျပာဘူးတယ္
အခ်စ္ဆိုတာ
ဖန္တရာေတေအာင္ လူေတြျပစ္မွား
အေျပာမ်ားလြန္းလို.
အေပါစားျဖစ္သြားတဲ့စကားတစ္လံုးတဲ့
ကဲ….စဥ္းစားမိတဲ့ အဖ်ားျဖတ္ေဆး
ခင္ဗ်ားတို.ကို လက္ဆင့္ကမ္းေပးလိုက္တယ္။ ။

ရည္းစားမ်ားတဲ့ေကာင္

ကိုယ္ႀကိဳက္တာကိုယ္ မမွာခင္
မီနဴးေလးေတာ့ၾကည့္ခြင့္ရိွတယ္မဟုတ္လား
ငါ့ကို နည္းနည္းေလး နားလည္ေပး။

တစ္သက္လံုးေပါင္းရမယ္သူဆိုေတာ့
ျမင္းတစ္ေျပးအလွတင္မဟုတ္ဘူး
ကြမ္းတစ္ကမ္းအလွမွန္းေသခ်ာေအာင္
အနီးကပ္ ေသးစိတ္ေလ့လာမိတာ
နည္းနည္းေလး သည္းခံေပး။

ေယာက်ားေကာင္းေမာင္းမတစ္ေထာင္တဲ့
ေရွးထံုးလည္းမပယ္နဲ.ဆိုေတာ့
ငါမပယ္ရဲလို.ပါဟာ
နည္းနည္းေလး ခြင့္လႊတ္ေပး။

ခြင့္လႊတ္တာေတြ၊နားလည္တာေတြ
သည္းခံတာေတြ မက်န္ေတာ့တဲ့အခါ
ဒီေကာင့္လက္ကလြတ္ခ်င္ရင္
ငါ့ကိုေနာက္တစ္ေယာက္နဲ့ မိတ္ဆက္ေပး။ ။ (ဟိဟိ)

သံုးဆယ္ေက်ာ္အလြမ္း

ျမစ္တစ္စင္းလိုစီးဆင္းတာဆိုရင္
တမံေဆာက္ၿပီးပိတ္ပစ္လို.ရေသးတယ္
ေက်ာက္ခက္ေက်ာက္လက္ၾကားကေန
စိမ့္စမ္းေရေတြ တစ္စက္ခ်င္း စိမ့္လာသလိုမ်ိဳး
ငါ့အလြမ္းက အရင္းအျမစ္လည္းရွာမရဘူး
တားဆီးလို.လည္းမရဘူး။

ေရာက္ဘူးတဲ့ေနရာေတြက မေျပာင္းလဲဘူး
မင္းနဲ့ငါေတာ့ အတူတူမေရာက္နိုင္ေတာ့ဘူး
ေအာက္ေမ့တသ ျခင္းက
မီးခလုပ္လို အဖြင့္အပိတ္လုပ္လို.ရရင္လည္းအေကာင္းသား။

ပိတ္လို.ရလည္း မပိတ္ျဖစ္ေလာက္ပါဘူး
မင္းနဲ.ပတ္သက္တာမွန္သမွ်
နာက်င္ျခင္းကိုေတာင္ သိမ္းထားတာဆိုေတာ့
အလြမ္းေလာက္ကေတာ့ လိုလိုခ်င္ခ်င္ပါပဲ။

အသက္သံုးဆယ္ေက်ာ္မွ
အခ်စ္ကို ကိုးကြယ္တယ္ဆိုၿပီးမဟားၾကပါနဲ့
အခ်စ္ကို ကိုးကြယ္တာမဟုတ္ဘူး
ဦးေႏွာက္ကို အခ်စ္က အာဏာသိမ္းသြားတာ။ ။

စကားနဲရန္စဲ

မေက်နပ္တာေတြ ေျပာမေနပါနဲ့ေတာ့
နာက်ည္းမွဳ ေတြက အဓိကမွမဟုတ္တာ
တို.ရည္ရြယ္တာက တစ္မ်ိဳးေလ။

ေျပးလမ္းေပၚမွာ ခလုပ္တိုက္မိတာနဲ့
အဲဒီခလုပ္ကို ထိုင္ဆဲေနရင္
ပန္းတိုင္နဲ့လြဲသြားမယ္။

ေႃမြေတြက တြင္းထဲ ၀င္မိရင္
ျပန္ေကြ.ထြက္လို.မွမရတာ
ထြက္ေပါက္ေလးတစ္ခုေလာက္ေတာ့ ေပးလိုက္ၾကပါ။

ျဖစ္သင့္တာေလးေတြ ေျပာေနတာ
အမုန္းမပါရင္ပိုေကာင္းမလားလို.ပါ။ ။

အို……..သစၥာ-၃

အိပ္မက္ဆိုတာကလည္း
မေခၚပဲလာတတ္တာမ်ိဳး။

ခြဲမသြားဖို. ေျခာက္ျခားစြာတားျမစ္ခဲ့လည္း
ထားသြားခဲ့ခ်ိန္က ခံစားမွဳမ်ိဳး
ဒီအိပ္မက္မွာသစ္လြင္လတ္ဆတ္ဆဲ
နာက်င္မွဳနဲ.ေၾကကြဲမွဳဟာ
လစ္ဟာျခင္းမွာ ေနရာယူၾကတယ္။

ငါလည္းအကုန္ေပးခဲ့တယ္
နင္လည္းတစ္ခုမွရမသြားဘူး
သဲထဲေရသြန္ေမတၱာမ်ား။

ေမ့ေနခဲ့ေသာ မဟုတ္ေတာင္
ေမ့ဟန္ေဆာင္၍ ေအာင္ျမင္လုနီးနီးအတိတ္ဟာ
အခုတေရးနိုး ႏွိပ္စက္ခဲ့ၿပီ။

ေၾကကြဲစြာမ်က္ရည္၀ဲရန္စတင္ခိုက္
ကိုယ့္ေဘးမွာႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနသူ
ေယာင္ယမ္းၿပံဳးရယ္ ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲတိုး၀င္လာခ်ိန္
သစၥာမမဲ့ခ်င္သူရဲ့ မ်က္ရည္တစ္စက္
ဇနီးသည္ အတြက္က်လာခဲ့။ ။

အေနာ္မာ ခရီးသည္

ညကေမွာင္တာမဟုတ္ဘူး
ေလာက ကေမွာင္ေနတာ
ျမစ္ေရျပင္က လဲ့လဲ့ေလးလင္းေနတယ္
ျမစ္ကလင္းတာေတာ့မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ
ဟိုးအျမင့္တစ္ေနရာက
လင္းလက္မွဳတစ္ခုခုရဲ.ေရာင္ျပန္ေပါ့။

တလက္လက္လင္းေနတဲ့ၾကယ္ေလးေတြဆီကလား
ညနက္နက္ဆီက ေရာင္နီဦးသန္းတာလား
ရင္တြင္းကပဲလင္းေနတာလား
မသိမွဳတစ္ခုခုဆိုေပမယ့္
အလင္းေတာ့ရိွေနတာ ေသခ်ာပါတယ္။

ခရီးသည္တစ္ေယာက္လာေနတယ္အေနာ္မာ
ဟိုး……..တစ္ဖက္ကမ္းကိုကူးဖို.ေပါ့
သူမသိတာ တစ္ခုခုရွာဖို.ေပါ့။

တိတ္ဆိတ္ျခင္းက
ျမစ္တစ္ဖက္မွာျဖာက်ေနတယ္
ေနာက္ေက်ာမွာ ပူေလာင္ေသာဆီမီးေတြ
ပူေလာင္ေသာ သံေယာဇဥ္ေတြ
က်န္ခဲ့ၿပီ။

ထြက္ခြာသူ ဟာျပန္လာမွာပါ
အမွန္တရားတစ္ခုကိုပိုက္လို. ျပန္လာမွာ
ေအးခ်မ္းမွဳတစ္ခုကိုမွ်ေ၀မွာပါ
တစ္ေယာက္ေယာက္ထက္
ေလာကကိုခ်စ္တာက ပိုျမင့္ျမတ္တယ္မဟုတ္လား။

ေသာကဆင္းရဲဟာ တို.ကိုယ္တြင္းမွာဖန္ဆင္းတာ
အလွအပဟာတို.ကိုယ္တြင္းမွာဖန္ဆင္းတာ
တပ္မက္ျခင္းဟာလည္း တို.ကိုယ္တြင္းမွာဖန္ဆင္းတာ
အမွန္တရားကေတာ့ တို.ဖန္ဆင္းတာမဟုတ္ဘူး
တို.ကိုယ္တြင္းမွာရိွေနတာ။

ေၾကကြဲျခင္းရဲ့ အစဟာ
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ားျဖစ္ေနခဲ့မလား
ဆံုးရွံဳးခဲ့ရတာဟာ
ရယူမိခဲ့လို.မ်ားျဖစ္ေနမလား
အဆံုးတစ္ခုဟာ
အစတစ္ခုေၾကာင့္ဆိုရင္
အဘယ္သုိ.ေသာ အစေၾကာင့္
တို.ဘ၀ေတြ ေၾကကြဲရတာလဲ
အဘယ္သုိ.ေသာ အစေၾကာင့္
တို.ဘ၀ေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ရတာလဲ
မင္းသိရင္ေျဖပါအေနာ္မာ။

ဘယ္လိုတရားေတြေၾကာင့္
တို.တေတြ ေသဆံုးေနရတာလဲ
ဘယ္လိုတရားေတြေၾကာင့္
တို.တေတြ နာက်င္ေနရတာလဲ
ဘယ္လိုတရားေတြေၾကာင့္
တို.တေတြ အိုမင္းၾကရတာလဲ
ေၾကကြဲဖြယ္အဆံုးသတ္ေတြအတြက္
ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြစတင္ခဲ့ရတယ္ဆိုရင္
ဒီဘ၀ဒီဇာတ္လမ္းကိုမ“စ”ခ်င္ေတာ့ဘူး။

ပန္းပြင့္ေလးရဲ့ လွပမွဳမွာ
ပ်က္သုဥ္းျခင္းခိုေအာင္းေနတယ္
ညနက္နက္မွာ မျဖဴနိုင္ေတာ့တဲ့တိမ္ေတြ
အရိပ္အေရာင္ေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတဲ့ေလာက
တိမ္ေတြနဲ.ဘာမ်ားကြာျခားပါသလဲ
ၿပိဳကြဲရမယ္ ၊ေလႏွင္ရာေရြ.ရမယ္
ရြာက်ရမယ္၊စုဖြဲ.ရမယ္
ဘ၀ဟာဒီလိုပဲ ျဖစ္ေနရမွာလား။

ဆံုးရွံဳးမွဳေတြအတြက္ ငိုေႂကြးရျခင္းမ်ား
မ်က္ရည္ေတြ သမုဒၵရာထက္မ်ားေနမလား
မႀကံဳခ်င္လို.ေရာရခဲ့ၾကပါသလား
မ်က္ရည္သုတ္ေသာလက္ထက္
မ်က္ရည္မက်ေစေသာစိတ္ကိုေပးနိုင္ေသာသူျဖစ္လိုတယ္။

ငါတို.ရဲ့ အရိုးအေၾကာေတြတိုင္းဟာ
စကၠန္.နဲ.အမွ်ၿပိဳက်ေနတယ္
ဒုကၡကို တို.မေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကပါဘူး
ဒုကၡက တို.ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့တယ္
အလံုးစံုေသာတရားေတြ
ခ်စ္ျခင္းမုန္းျခင္းေတြ၊ လွပအက်ည္းတန္ျခင္းေတြ
ေအာင္ျမင္မွဳဆံုးရွံဳးမွဳေတြ
အားလံုးအားလံုးကို
ၿပိဳက်ပ်က္စီးမွဳလွိဳင္းေတြက တိုက္ခ်သြားမွာပါ။

ဒါေတြကိုသိရဲ့နဲ.
တည္ေဆာက္ေနၾကတဲ့မာန္မာနေတြ
တစ္ခဏသာယာမွဳအတြက္ တစ္ဘ၀လံုးနာက်င္ရျခင္းေတြ
တို.ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာမွန္ပါရဲ့လား။

စစ္သည္ဗိုလ္ပါေတြနဲ.စစ္ခင္းလို.မနိုင္တဲ့မင္းတစ္ပါး
လိွ်ဳ.၀ွက္စြာေစာင့္စားေနတယ္
အေ၀းဆီကေမ်ာက္မင္းအူသံသဲ့သဲ့ၾကားလား
တို.အခ်ိန္သတ္မွတ္လို.မရတဲ့တိုက္ပြဲမွာ
ရံွဳးမွာလည္းေသခ်ာတယ္
တို.ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကိုသူက်ိတ္ၿပံဳးေနခဲ့တယ္။

တို.ကိုယ္တြင္းမွာေစာင့္ေနတဲ့တရားမင္းဟာ
ဘယ္အခ်ိန္မွာတိုက္ခိုက္လာမွာလဲ
ငါတို.အားေကာင္းေလ သူ.ရက္စက္မွဳကျပင္းထန္ေလပါ
တို.ကိုခ်ည္ထားတဲ့သံေယာဇဥ္ေတြ
တို.ေမြးျမဴထားတဲ့ အတၱစစ္သည္ေတြအတြက္
သူကပိုၿပီးေတာ့ တံု.ျပန္တတ္တယ္။

“ရွင္ေသမင္း
လူခ်င္းငယ္တဲ့မတူပါ”
ၾကားလိုက္ပါစ
အေ၀းဆီကညည္းညဴသံေတြ
ေျခာက္ျခားဖြယ္ ငိုေႂကြးသံေတြ
ေသြးပ်က္ဖြယ္ကာလအတြက္
ငါတို.ဘာသာ
အထပ္ထပ္စုထားခဲ့တဲ့ေႏွာင္တြယ္ျခင္းေတြပါလား
ဒီမရဏေတးကိုထပ္မၾကားခ်င္လည္းၾကားေနရမွာပဲ။

တို.ကလည္းတို.ပါ
ေသျခင္းကိုေၾကာက္တတ္တယ္
အခ်ိန္မေရြးေသတတ္တာကိုမျမင္ၾကဘူး
နာျခင္းကိုေၾကာက္တတ္တယ္
အၿမဲနာက်င္ေနရတဲ့ဘ၀ကိုမျမင္ၾကဘူး
ခြဲခြာျခင္းကိုတားခ်င္တယ္
တားဆီးမရတာကိုမွလြန္ဆန္ခ်င္ၾကတယ္
မိုးႀကိဳးကိုလက္ဖ၀ါးနဲ.ကာမိသလိုပါလား။

တို.လုပ္ရမွာက
သစ္သားေတြကိုမီးရိွဳ.ဖို.မဟုတ္ပါဘူး
အိမ္ေဆာက္တဲ့လက္သမားဆရာကို ရွာေဖြဖို.ပါ
ပ်ိဳးပင္ေတြကိုေျမလွန္ဖို.မလိုပါဘူး
စိုက္ပ်ိဳးသူလယ္သမားကိုရွာဖို.ပါ
ဒီအိမ္ဒီလယ္ကိုမတြယ္တာမွပဲ
ဒီေနရာကငိုေႂကြးျခင္းကိုလြန္နိုင္လိမ့္မယ္။

ေၾကာက္ရြံ.မွဳေတြအဆံုးမွာ
ေၾကာက္ရြံ.ဖြယ္မရိွေသာတစ္ေနရာရိွရမယ္
ငိုေႂကြးမွဳေတြ ေနာက္မွာ
ငိုေႂကြးျခင္းမွ လြန္ေျမာက္ရာရိွရမယ္
တုန္လွဳပ္မွဳေတြ အၿပီးမွာ
တုန္လွဳပ္ျခင္း ကင္းေသာအရာကိုေတြ.ရမယ္
လူတစ္ေယာက္
အေရာက္လာေနပါၿပီ အေနာ္မာ။

ေလးနက္ေသာ ညဟာေလးနက္ေသာအေတြးကိုေပးတယ္
ေအးျမေသာေလညွင္းဟာေအးျမေသာစိတ္ကိုေပးတယ္
ခဏဆိုေပမယ့္ တစ္ဘ၀ေျခလွမ္းေတြအတြက္အားေဆးျဖစ္တယ္
ေတြ.ရိွမွဳဟာရွာေဖြမွဳရိွမွသာေရာက္လာမယ္
ခလုပ္တိုက္မိတာဟာေက်ာက္တံုးပဲ
ပတၱျမားကေတာ့ နက္ရိွဳင္းစြာတူးေဖၚမွရမယ္။

ကိုယ္တိုင္မ်က္ရည္သိမ္းဖို.တင္မကဘူး
သူမ်ားမ်က္ရည္သိမ္းဖယ္ေပးနိုင္ေသာကိုယ္ျဖစ္လိုတယ္
ကယ္တင္ျခင္းစစ္စစ္ဟာ ႏွစ္သိမ့္မွဳတင္မကဘူး
ဟိုး အရင္းအျမစ္ကစၿပီး ေအးခ်မ္းေစနိုင္သူျဖစ္လိုတယ္။

ပူေလာင္မွဳမ်ားမွခြဲခြာ
ၿငိမ္းေအးမွဳမ်ား၏ အစကိုရွာေဖြဖို.ရာ
လူတစ္ေယာက္ လာေနၿပီအေနာ္မာ
ဟိုး……တစ္ဖက္ကမ္းကိုကူးေတာ့မယ္
အလင္းရိွရာ………………….
…………………………………………..
…………………………………………………….
………………………………………………………………..

(၂၄.၉.၂၀၁၀တြင္ကြယ္လြန္သြားေသာ အစ္မ ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳသိန္းအားရည္စူးေရးဖြဲ.ပါသည္။)